|
|
 |
| παρουσιάσεις |
|
| Ντοκυμαντέρ για τον Μάρκο Βαμβακάρη |
| Στις 20/01/2009 - σχόλια () |
|
| |
|
|
| ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ |
| Στις 20/12/2008 - σχόλια () |
|
 | |
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις IANOS ο μελωδός το βιβλίο του Νίκου Χατζηνικολάου για τον Απόστολο Καλδάρα.
Ο συγγραφέας είναι ανιψιός του Καλδάρα. Γίνεται αναφορά στα πρώτα βήματα του δημιουργού στα Τρίκαλα και στη Θεσσαλονίκη, στην μετέπειτα πορεία του, καθώς και στους συνεργάτες του στιχουργούς και τραγουδιστές. Μιλούν πολλοί για τον Καλδάρα είτε μέσω σημειωμάτων είτε μέσω συνεντεύξεων.Το βιβλίο συνοδεύεται από πολλούς στίχους τραγουδιών και αρκετές φωτογραφίες.
Ο Καλδάρας δεν "μιλά" πολύ στο βιβλίο ούτε και ο συγγραφέας ανιψιός του, κάτι που θα περιμέναμε. Όχι για να διαβάσουμε κουτσομπολιά αλλά για να μας μεταφέρει έναν Καλδάρα τον όποιο εμείς δεν είχαμε την δυνατότητα να γνωρίσουμε.
Γράφει ο συγγραφέας στον επίλογο:
"Πιστεύω ωστόσο, πως αυτό το κείμενο περισσότερο δίνει την αφορμή για να ξεκινήσει μια συζήτηση για το έργο του κορυφαίου δημιουργού του λαϊκού τραγουδιού, παρά ολοκληρώνει την παρουσίασή του. Έτσι, κάθε πληροφορία, σκέψη, κάθε προβληματισμός, είναι καλοδεχούμενα και ίσως αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε πιθανές μεταγενέστερες, αν το αξιωθεί αυτή η δουλειά, εκδόσεις."
Δεν γνωρίζουμε αν είναι ο κορυφαίος δημιουργός. Είναι σίγουρα μέσα στους κορυφαίους. Γι' αυτό και πιστεύουμε πως του αξίζει ένα βιβλίο σαν και αυτό που έγραψε η Ιωάννα Κλειάσιου για τον Τάκη Μπίνη.
Στέλιος Λαμπρόπουλος
|
|
|
|
| Όμορφη Νύχτα |
| Στις 15/12/2008 - σχόλια () |
|
 | |
Δεν χρειάζεται να είσαι από τη Θεσσαλονίκη ή να έχεις πάει στα μαγαζιά που περιγράφει ο Κοροβίνης στο βιβλίο του "Όμορφη Νύχτα" για να καθίσεις και να το διαβάσεις απνευστί.
Αν όμως έχεις πάει σ' αυτά τα μαγαζιά ή αν γνωρίζεις κάποια από τα πρόσωπα που αναφέρει, τότε το διαβάζεις αλλιώς. Πιάνεις πολύ συχνά το εαυτό σου να σκέφτεται πράγματα του στυλ: "καλά, ο Δάνης τραγουδούσε στο Μπαλκονάκι; ή, βρε ο Παναγιώτης ο Κουτσούρας είναι σ' αυτή τη φωτογραφία;" κ.λπ.
Στο βιβλίο αναφέρονται μαγαζιά αλλά κυρίως πρόσωπα τα οποία έγραψαν, και πολλά γράφουν ακόμη, τη δική τους ιστορία τα τελευταία 20 χρόνια (1985-2005) στην Θεσσαλονίκη. Φίλοι, οι περισσότεροι, του Κοροβίνη. Και ο Κοροβίνης αναφέρεται σε αυτούς, μερικές φορές με θαυμασμό, παραδείγματος χάριν για τη Μπέλλου, πάντα όμως με αγάπη και συγκίνηση. Παρελαύνουν σχεδόν όλοι. Η Λιλή, η Μαριώ, η Μπέλλου, η Πόλυ Πάνου, ο Χουλιάρας, ο Καμπουρέλος, ο Στρουθόπουλος, ο Κιουπρούλης, ο Μάλαμας, ο Μητρέντζης, ο Χατζηκυριάκος, ο Πλασταράς, αλλά και ο Χριστιανόπουλος, ο Δημητριάδης, Αναγνωστάκης και πολλοί ακόμη, οι οποίοι δεν είναι γνωστοί ούτε σ’ αυτούς που σύχναζαν στα μαγαζιά αυτά.
Παρακολουθεί την πορεία αυτών των μαγαζιών, κυρίως όμως της "Όμορφης Νύχτας". Και την παρακολουθεί μέχρι το τέλος. Βέβαια, μερικοί συνεχίζουν ακόμη όπως το "Καπηλειό του Πλασταρά" του Νίκου Πλασταρά, η "Τομπουρλίκα" του Παντελή Χατζηκυριάκου και άλλοι άνοιξαν πρόσφατα όπως η "Πριγκηπέσσα" των Μυστακίδη και Σφίγγου.
Αυτό που θέλει να σου πει ο Κοροβίνης στο λέει μέσα από διάφορες ιστορίες και συνεντεύξεις. Κυρίως όμως με ιστορίες οι οποίες διαδραματίζονται είτε μέσα στο μαγαζί είτε έξω από αυτό είτε ακόμη και στις τουαλέτες. Στο πρώτο μισό του βιβλίου οι επισκέψεις στην τουαλέτα ήταν συχνές. Δυστυχώς μετά κοπήκανε. Πολύ πλάκα είχε η «συνεύρεση» της αρκουδομπεμπέκας με το κοντοκουρεμένο γκαρσονάκι από τη Χαριλάου. Επίσης ωραία φάση είναι και αυτή με το «παιδί που στρώνει», αρκεί βεβαίως να το διαβάσετε ως εξής «παιδί πουστρώνει».
Ο Κοροβίνης αναπολεί πρόσωπα, καταστάσεις και κέντρα. Πιστεύω όμως πως, ακόμη και αν αρκετά πρόσωπα μας άφησαν από τότε και μερικά μαγαζιά κλείσανε, δεν σου μένει μια αίσθηση πικρή στο τέλος.
Επίσης γίνεται αναφορά, έστω και μια φορά βέβαια, σε μια κατάσταση που επικρατούσε τότε σ’ αυτά τα μαγαζιά και που ως πελάτης δεν μπορούσες ούτε να βήξεις. Εγώ θα έλεγα πως δεν περνούσες καλά. Πολλοί ιδιοκτήτες, αλλά και πελάτες, ήθελαν να επικρατεί στο μαγαζί μια θρησκευτική κατάνυξη. Θέλανε να κάνανε πράξη τους "κρυπτορεμπέτες" του Χριστιανόπουλου. Δεν τολμούσε κανείς να πει ένα ανέκδοτο και να γελάσει με την παρέα του. Πρέπει να κάνουμε μυσταγωγία όπως είπε σε μια εκδήλωση ο κ. Χριστιανόπουλος. Λες και δεν ήθελαν να διασκεδάσουν τον κόσμο, αλλά να τον ψυχαγωγήσουν. Σε πολλά μαγαζιά που ακούγονταν ρεμπέτικα (δεν αναφέρομαι στα ρεμπετάδικα) οι μουσικοί έπαιζαν για να παίζουν και κυρίως για την πάρτι τους. Όσο πιο άγνωστα τραγούδια τόσο το καλύτερο. Ευτυχώς, άλλαξαν τα πράγματα. Έτσι, στην «Τομπουρλίκα» τουλάχιστον, αν κάποιος πελάτης "παρασυρθεί" και αρχίζει να μιλάει δυνατά, τότε επεμβαίνει ο Άρης με το καμπανάκι του. Όμορφα πράγματα δηλαδή. Άσε που ακούμε και Καζαντδίδη και Άκη Πάνου.
Άσχετο με το βιβλίο: ένα πράγμα που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γίνεται, είναι το εξής: τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια, σε αρκετά τέτοια μαγαζιά παίζουν, προς το τέλος του προγράμματος, Θεοδωράκη. Γιατί άραγε;
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άγρα»
Στέλιος Λαμπρόπουλος
|
|
|
|
| Περιοδικό "ΙΑΜΒΟΣ". Αφιέρωμα στο ρεμπέτικο |
| Στις 24/07/2008 - σχόλια () |
|
 | |
Κυκλοφόρησε το 19ο τεύχος του Περιοδικού Τέχνης και Πολιτισμού
«ΙΑΜΒΟΣ». Πλαισιώνεται από κείμενα μελετητών, ερευνητών και συλλεκτών της ρεμπέτικης δισκογραφίας, όπως: Πάνου Σαββόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Σπύρου Παπαιωάννου, Ηλία Μπαρούνη, Διονύση Μανιάτη, Κώστα Βλησίδη, Κώστα Λαδόπουλου, Ηλία Βολιότη Καπετανάκη, Γιάννη Ντούνα.
Μια καλή αρχή για όσους θέλουν να μυηθούν στον κόσμο του ρεμπέτικου. Απολαυστικό το κείμενο του Κώστα Λαδόπουλου για τον «μάγκα».
Το αφιέρωμα εμπλουτίζεται με πολύ σύντομες βιογραφίες-πορτρέτα των σημαντικότερων εκπροσώπων του ρεμπέτικου. Ενδεικτικά αναφέρονται: Βαμβακάρης, Μπάτης, Γιοβάν-Τσαούς, Μπαγιαντέρας, Χατζηχρήστος, Παπαϊωάννου, Τσιτσάνης, Μητσάκης, Καλδάρας, Χιώτης, Ρόζα, Ρίτα, Στελάκης, Κάββουρας, Μπέλλου, Νίνου κ.α. Το τεύχος ολοκληρώνεται με βιβλιοπαρουσιάσεις σημαντικών βιβλίων που αφορούν την ιστορία του Ρεμπέτικου.
Ευχαριστούμε και για την καταχώρηση της «ψηφιακής έκδοσης της εκ περάτων δισκογραφίας». Βέβαια, θα μας βοηθούσε περισσότερο μια κριτική παρουσίαση.
Στέλιος Λαμπρόπουλος
|
|
|
|
| Δυο cd's από τον Μαυρουδή Κοντάνη |
| Στις 15/06/2008 - σχόλια () |
|
 | | Κυκοφόρησαν δύο cd's από τον Μαυρουδή Κοντάνη.
Το πρώτο έχει τίτλο "Στο Καφεσλί Σοκάκι" και περιέχει 16 τραγούδια, ενώ το δεύτερο έχει τίτλο "Ξύλινη Καρδιά" και περιέχει 11 τραγούδια.
Ο Μαυρουδής Κοντάνης γεννήθηκε στην Αμερική το 1979 και κατάγεται από την Χαλκιδική.
Μέχρι τα δέκα έξι του έπαιζε κιθάρα, κλαρίνο και μπουζούκι. Από τα δέκα έξι του και μετά ασχολείται κυρίως με το ούτι και δάσκαλός του ήταν μεταξύ άλλων ο Ara Dinkjian.
Έχει εμφανιστεί στις Η.Π.Α., στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή παίζοντας παραδοσιακή και κλασική μουσική αλλά και δικές του συνθέσεις.
Στα δύο cd που κυκλοφόρησαν προσφάτως, οι ενορχηστρώσεις είναι πάρα πολύ καλές και σαφώς ανώτερες από τις ερμηνείες, στις οποίες προσπαθεί να αναμετρηθεί με πολύ μεγάλους τραγουδιστές όπως ο Νταλγκάς, η Εσκενάζυ, η Αμπατζή, ο Τσαουσάκης κ.λπ. Έχω την εντύπωση πως μερικά τραγούδια τα αποδίδει πολύ ...βυζαντινά. Το έχω παρατηρήσει αυτό και σε άλλους δίσκους άλλων τραγουδιστών. Όταν όμως τα τραγούδια αποδίδονται μ' αυτόν τον τρόπο είναι σαν να μην γράφτηκαν γι' αυτόν τον κόσμο. Πάντως, από τις καλύτερες στιγμές θεωρούμε πως είναι οι αυτοσχεδιασμοί καθώς και τα ορχηστρικά με το ούτι από το cd "Ξύλινη Καρδιά".
Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούγονται είναι τα: από λίγο λίγο, ούζο, αραπίνα μου σκερτσόζα, για μια χήρα παιχνιδιάρα, το τραγούδι της Βιργινίας, της ξενιτιάς ο πόνος, φονιάς θα γίνω. Τραγούδια μικρασιάτικα, μερικά πολύ σπάνια, από τις 78 στροφές.
Έπαιξαν οι μουσικοί: Λευτέρης Βουρνιάς (κλαρίνο), Megan Gould (βιολί), Αναστασία Ζαχαριάδου (κανονάκι), Φαίδων Σίνης (πολίτικη λύρα), Timothy Quigley (κρουστά) και Μαυρουδής Κοντάνης (ούτι και φωνητικά).
Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Μαυρουδή Κοντάνη για περισσότερες πληροφορίες και για να ακούσετε κάποια τραγούδια.
Στέλιος Λαμπρόπουλος
|
|
|
|
|
| Σελίδα 1 από 13 |
1
2
3
4
>
|
|
|
|
